a wann et reent an dengem häerz

                                                                           © Claude Zanter 2020

       

1)      Wéi dem Sand, deen duerch deng Fanger leeft, sou geet et och der Zäit.

                 D’Stonnenglas, dat leeft an d'Zäit gët knapp, de Wee, deen ass nach wäit.

                 Wäit fier een eleng, da géi de Wee mat mier zesummen.

 

                 REFRAIN :

 

                 A wann et reent an dengem Häerz,

                 Kuck, niewendrun do brennt eng Käerz.

                 Ënnert dem Reebou, deen entsteet,

                 Fënns du deng Rou an Zefriddenheet.

                 A wann et reent an dengem Häerz,

                 A wanns de traureg bass an färts,

                 Ënnert dem Reebou, deen entsteet,

                 Do fënns du och Gebuergenheet.

 

2)      Dreem deng Dreem, zu zwee, an enges Daags gin d'Dieren fier dech op.

                 Lauschter nët op d’Leit, déi d’Dreemen dier verbidden, gëff näischt drop.

                 Op deen Daag, wou d’Welt a Fridden liewt, do warden ech drop.

 

3)      Och wann d’Sonn nët sichtbar ass, mier sin nët blann.

                 An d’Sonn déi schengt dach fier eis alleguer

                 Halen mier zesummen, dann sin mier zwee nët verluer.