GREGORIANESCHEN GESANG

 

                            Ech hun iech, ech hun iech schon iwerall an oft gesot :

                            Lidd dach nët, klaut dach nët, flucht dach nët, streit dach nët, schlot iech nët.

 

                            Ech sot iech : dier sollt all di Mënschen ëm iech gären hun,

                            Sou wéi ech iech och all gären hun, an ärem Feind verzei’n.

 

                            An soulang d’Versöhnung an Erfëllung nët geet,

                            Bleiwt de Wee zum éiweg’ Liewen fier iech verspaart.

 

                            Hien huet fier eis um Kräiz gelidden,

                            An ënnert grousser Péng,

                            eis Schold op sech geholl.

                            Hien ass fier eis gestuewen,

                            Hien huet mat sengem Blut,

                            eis Mënschen fräigemach.

                            Hien ass Gottes Kand.

 

                            Hien huet fier eis um Kräiz gelidden,

                            An Schold hat hien guer keng,

                            seng Hingab’ war gewollt.

                            Hien ass fier eis gestuerwen,

                            Hien gouf trotz sengem Mut,

                            verspott an ausgelacht.

                            Hien ass Gottes Kant.

 

                            Amen.